Wyparłem się właściciela
od jutra chodzę bez cienia
Żyć mi chyba przyjdzie z pół cieni
i żadnych śladów na ziemi

Nie mam nic do stracenia
półmrok ręki na do widzenia
a gdyby było nas pół
lustro, flaszka i stół

Lecz mimo to zostaje
jeszcze świadomość,
że gdy sam poczuje się znów
zapalę lampę i już

Lecz mimo to
zostaje jeszcze świadomość,
że gdy w ciemności ugrzęzną mi ręce
mam przecież jeszcze serce

Gdy głowę nie szczelną z zamętem
ogarnie noc – pani z obłędem
Do łysej śpiewaczki wyciągnę ręce
bo serce i cień to coś więcej

Bo mimo to
zostaje jeszcze świadomość,
że gdy sam poczuje się znów
zapalę lampę i już

Bo mimo to
zostaje jeszcze świadomość,
że gdy w ciemności ugrzęzną i ręce
mam przecież jeszcze serce

Że gdy w ciemności nie znajdę się w niebie
mam przecież jeszcze ciebie